Vaak denken mensen therapie is voor mij niet nodig, “het is niet zo erg bij mij”. Maar wanneer is iets erg genoeg? Wanneer neem jij die stap? Het begint meestal met het accepteren van je probleem. Het besef dat het je leven beïnvloed, anders dan jij zou willen. Vreemd genoeg gaat iemand veel makkelijker met een lichamelijke klacht naar een arts, dan dat er hulp gevraagd word bij een emotioneel probleem.

Soms merk ik  ook dat er zwaar over dit soort therapie gedacht wordt. Mensen hebben soms het idee dat je je diepste geheimen bloot moet geven of dat je een steekje los zou hebben als je hulp zoekt bij een therapeut. Niets is minder waar. Een arts begint immers ook niet meteen te snijden en te opereren. Zo kun je het ook zien bij deze vorm van therapie. Soms lukt het even niet alleen en heb je een medicijn voor de geest nodig. Vaak is de oplossing veel eenvoudiger dan je zelf zou denken.